Julie Ronse volgde de lerarenopleiding naast haar job in de Gemeenschapsinstelling De Zande in Ruiselede. Ze zag zichzelf niet als leerkracht, maar wilde het diploma toch achter de hand hebben, want “je weet maar nooit waar je belandt”. En maar goed ook, want al snel belandde Julie bij cvo MIRAS, waar ze ondertussen bijna tien jaar werkt.
Dag Julie, hoe ben je bij MIRAS terechtgekomen?
“Ik heb eigenlijk criminologie en psychologie gestudeerd en deed stage in de gevangenis. Justitie sprak mij altijd al erg aan. Ik zag mezelf wel werken in de gevangenis, de jeugdrechtbank of als jeugdconsulent. Zo ben ik bij De Zande terechtgekomen, waar ik minderjarigen begeleidde die daar na een uitspraak van de jeugdrechter terechtkwamen. Toen ik toevallig een vacature zag om bij MIRAS Nederlands voor anderstaligen (NT2) te geven op zaterdag, heb ik meteen gesolliciteerd. Het was maar een paar uurtjes per week, makkelijk te combineren. Ik hou wel van een uitdaging, wilde iets nieuws proberen. En was het toch mijn ding niet, dan kon ik stoppen.”
Maar je bent niet gestopt, toch niet met lesgeven.
“Nee, inderdaad! Ik vond het echt leuk, en kreeg er zelfs enkele uren bij. Na een tijdje had ik er zoveel uren bij gekregen, dat de combinatie van beide jobs niet meer haalbaar was en ik de knoop moest doorhakken. Ik koos voor het onderwijs.”
Je hebt op die tien jaar al een heel traject afgelegd binnen MIRAS, wil je daar iets over vertellen?
“Klopt. Ik ben begonnen in NT2, en kreeg er na een jaar of twee ook een opdracht bij in de Aanvullende Algemene Vorming (AAV). Ik had plots dubbel zoveel overleggen en moest me veel vaker verplaatsen tussen Waregem en Ieper. Dat was niet evident en na een paar jaar koos ik voor AAV.”
Maar je zei het al, je houdt wel van een nieuwe uitdaging, dus je ging nog een andere weg op.
“Ja, na een tijdje ben ik gestart als trajectbegeleider binnen de opleidingen Diploma Secundair Onderwijs. Een heel gevarieerde en leuke job met veel vrijheid. Maar die vrijheid betekende in mijn geval ook dat ik moeilijk kon afbakenen en altijd met werk bezig was. Ondertussen was ik bevallen van ons tweede dochtertje en was mijn man veranderd van werk, waardoor het moeilijk werd om de balans te vinden. Vorig jaar heb ik dan ook beslist om opnieuw fulltime les te geven in AAV.”
Je geeft zowel les in contactonderwijs als in afstandsonderwijs. Hoe ervaar je die combinatie?
“Ik hou wel van de afwisseling. Afstandsonderwijs heeft zo zijn voordelen, zo hoef ik de verplaatsing niet te doen, wat me veel tijd bespaart. Maar de opvolging van cursisten is wel helemaal anders omdat er geen interactie is, zoals dat in een klas wel is. Bij afstandsonderwijs ligt de focus vooral op zelfstudie. Alles gebeurt via het online leerplatform: de cursus, bijkomende oefeningen en de opdrachten. Als een cursist ergens vragen bij heeft, kan ik natuurlijk wel een online overleg inplannen met die persoon om meer uitleg te geven. Ik vind dit systeem wel erg handig voor cursisten die werken. Ik heb daarnaast ook al gemerkt dat de @home-cursisten andere vragen stellen en nog meer gemotiveerd zijn.”
Wat vind je het leukste aan je job?
“Kennis doorgeven. Bij sommige vakken kan ik ook ervaringen of kennis uit mijn opleiding of vorige job delen. Dat is dan geen leerstof, maar het is soms een interessante aanvulling en helpt wel om de inhoud van het vak concreet te maken. In gesprek kunnen gaan over bepaalde thema’s houdt de cursisten bovendien geprikkeld.”
Je hebt een divers publiek in je klas, zijn er bijzondere verhalen die jou zijn bijgebleven?
“Elke cursist heeft een uniek verhaal, komt met andere bagage en heeft zijn eigen persoonlijke doelen. De inzet die van mijn cursisten uitgaat, ondanks hun soms complexe thuissituatie of achtergrond, is echt bewonderenswaardig. Het is al gebeurd dat ik een persoon in mijn klas had die ik vroeger begeleidde via de bijzondere jeugdzorg. Zien dat die jongere er na een moeilijkere periode toch voor kiest om een diploma te halen, en merken dat het nu goed gaat met hem, gaf mij veel voldoening.”
Wat wil je, behalve kennis, nog meer meegeven in je lessen?
“In onze diploma- en beroepsgerichte opleidingen zetten we bewust in op zogenaamde life skills, zoals attitudes die ook in een professionele context belangrijk zijn. Zo hecht ik veel belang aan op tijd komen en verwittigen bij afwezigheid, of vraag ik om een aanspreking en afsluitende groet te gebruiken in een bericht. Ook de structuur die ik meegeef, weten de cursisten wel te appreciëren. Planning en organisatie kunnen rust brengen in de dagelijkse chaos. Daarnaast help ik de cursisten met leren leren: kleine tips and tricks die kunnen helpen in hun opleiding én in hun werk. Ik hoop dat ik op die manier iets kan bijdragen, hoe groot of hoe klein ook, dat de cursisten meenemen in de rest van hun leven.”
Heb je om af te sluiten nog tips voor mensen die ook de overstap willen maken naar het onderwijs?
“Niet twijfelen, gewoon doen. Er zijn tal van mogelijkheden bij MIRAS en heel veel verschillende opleidingen. Je hoeft trouwens niet alleen maar als leerkracht te werken, je kan ook trajectbegeleiding doen, of een administratieve functie opnemen. Er is hier een open cultuur, waar alles bespreekbaar is, waar je veel vrijheid krijgt om je job in te vullen, en je aangemoedigd wordt om kansen te grijpen.”
Twijfel jij ook of lesgeven in het volwassenenonderwijs iets voor jou is? Je kan het niet weten zonder te proberen. Wie weet vind je net als Julie de job van je leven tussen onze vacatures!
