Philippe Segers, 69 jaar (vrijwilliger Nederlands voor anderstaligen)

Vertel eens wat meer over jezelf.

“Ik studeerde Germaanse filologie. Na een hartoperatie kon ik mijn toenmalige functie niet meer uitoefenen en ben ik in het volwassenonderwijs beland. Ik gaf jaren Nederlandse les aan anderstaligen (NT2). Ik vond dit heel boeiend en wou helemaal niet stoppen met werken, maar aan je 65e moet je nu eenmaal met pensioen gaan.”

En toen?

“Ik gaf aan dat ik nog graag vrijwilligerswerk wou doen voor de opleiding NT2. Sindsdien begeleid ik al twee jaren een praatgroep met drie andere vrijwilligers. Elke vrijwilliger praat met een groepje over een thema dat ze de week ervoor behandeld hebben in de les.”

En hoe bevalt je dat?

“Ik doe dit heel graag en het helpt de cursisten. In de klas varieert het aantal cursisten immers vaak tussen de 15 en 20 personen. Zo komt niet iedereen evenveel aan bod. In ons kleine praatgroepje kan iedereen aan het woord komen.“

Hoe reageren de cursisten?

“Ik merk dat dat de cursisten de praatgroep over het algemeen heel leuk vinden. Ik voel veel dankbaarheid.”

Wat haal je er zelf uit?

“Ik vind het fijn om nog betrokken te zijn bij het schoolleven in cvo MIRAS en contact te hebben met de cursisten en de leerkrachten. Het is anders dan lesgeven, maar toch heb ik het gevoel écht iets te betekenen voor de school en de cursisten.”

Wat is je mooiste moment als vrijwilliger?

“Goh, dat is een moeilijke vraag. Vorig jaar werd er op het einde van het schooljaar een feestje georganiseerd met de cursisten; iedereen bracht iets lekkers mee en we kregen een plantje cadeau. Echt niet nodig, maar wel heel fijn natuurlijk.”

Hoe lang wil je dit nog doen?

“Zolang ik het lichamelijk kan!“

Dankjewel Philippe!