Fietsenmaker én leerkracht Philippe Rosseeuw combineert vakmanschap met onderwijs.

Philippe Rosseeuw is al 37 jaar zelfstandig fietsenhandelaar en heeft in een bloeiende zaak opgebouwd. Toen de vraag kwam of hij als leerkracht in het volwassenenonderwijs wilde bijspringen, twijfelde hij geen seconde. Sinds februari 2024 deelt hij zijn vakkennis in het fietsenatelier van MIRAS in Nieuwenhove (Waregem).

Kun je jezelf kort voorstellen?

Ik ben Philippe, getrouwd en vader van drie kinderen. Al 37 jaar run ik mijn eigen fietsenzaak in Kuurne.  

Mijn carrière begon eerder toevallig. Ik was een goede student en volgde Latijn, maar mijn ouders zagen mijn toekomst anders. Ze wilden dat ik vroeg ging werken zodat ik mijn steentje kon bijdragen. Dus schakelde ik over naar een korte opleiding handel-administratie-verkoop. Na die opleiding ging ik met een leercontract aan de slag bij een groothandelaar in fietsen.

Je had toen al een voorliefde voor koers?

Ik heb zelf zo’n tien jaar gekoerst, van aspirant-nieuweling tot liefhebber. Helaas moest ik stoppen door hartproblemen. Maar mijn passie voor de koers is nooit verdwenen. In de weekends en tijdens vakanties vind je me nog altijd langs het parcours. Mijn zonen koersen trouwens ook.

Hoe is je fietsenzaak dan ontstaan?  

Na mijn legerdienst, op mijn 18e, ben ik als zelfstandige begonnen. Dankzij mijn handelsopleiding kon ik snel de stap zetten. Zo is mijn zaak, Philsor, ontstaan. In het begin waren de middelen beperkt. Ik werkte met kinderfietsen en een paar koersfietsen, en elke cent winst werd opnieuw geïnvesteerd. Als zelfstandige een degelijke wedde overhouden, is echt geen sinecure.

Hoe heb je de fietsenbranche zien evolueren in die 37 jaar?

De sector is enorm veranderd. Vroeger waren het vooral gewone fietsen en koersfietsen, later kwamen de mountainbikes. Nu domineren de e-bikes. We maken onze elektrische fietsen zelf, met eigen batterijen en motoren die we invoeren. De frames worden gelakt en alles wordt in huis geassembleerd. We zijn dus niet zomaar een fietsenwinkel die doorverkoopt, we maken de fietsen echt zelf. Mijn twee zonen, die in het onderwijs staan, helpen me daarbij.

Hoe ben je dan bij MIRAS terechtgekomen?

De teamverantwoordelijke van de technische opleidingen, Jan Van Ysacker, wandelde mijn winkel binnen. Hij vroeg of ik interesse had om les te geven, gezien mijn ervaring binnen de sector. Ik heb geen seconde getwijfeld. Het is een boeiende afwisseling om twee avonden per week les te geven. Mijn zonen geven ook les, dus het voelde voor mij als een logische stap.

Hoe was het om voor de eerste keer voor een klas te staan?

Ik hou er wel van om een show op te voeren, dat doe ik in de winkel eigenlijk ook. Ik praat graag en leg dingen graag uit. Theorie geven ligt me iets minder, omdat ik merk dat cursisten vooral willen oefenen. Maar in de praktijklessen ben ik helemaal in mijn element. Toch is dat theoretische luik ook belangrijk, zodat cursisten een stevige basiskennis hebben.

Wat vind je het leukste aan lesgeven?

Het sociale contact, zonder twijfel. Het is fijn om samen te werken met collega’s en cursisten. Ook het mailverkeer en het deel uitmaken van een team vind ik boeiend. Mijn collega’s betrekken me bij vernieuwingen en dat maakt me enthousiast.

Ik heb me snel aangepast en geniet ook wel van de financiële zekerheid die het lesgeven biedt. Als zelfstandige is je inkomen vaak onzeker. Ik had mijn vrouw destijds gewaarschuwd dat een fietsenwinkel geen stabiel inkomen zou opleveren, maar ze zei dat we wel zouden leven naar wat we hebben. Schoon hé.

Ik krijg ook veel steun van mijn kinderen, vooral als het gaat om het digitale aspect. Wanneer ik hulp nodig heb bij het opstellen van mijn cursusinhoud of het opmaken van de lay-out, staan ze altijd voor me klaar.

Heb je tips of advies voor anderen die overwegen om les te geven naast hun huidige job?

Doen! Het is een fijne afwisseling en het biedt veel voldoening. Het is belangrijk dat je eer haalt uit wat je doet, en dat gevoel krijg je zeker door de waardering van collega’s en cursisten.