Dries is een échte verschilmaker

cvo MIRAS

Blauw logo cvo MIRAS employer branding
Leerkracht volwassenenonderwijs - praktijkopleidingen - Dries De Meulenaere

De leerkrachten bij MIRAS maken niet alleen zélf het verschil, ze helpen ook hun cursisten het verschil te maken in hun eigen leven en dat van anderen. Onze zorgopleidingen zijn daar een mooi voorbeeld van, zoals de opleiding Opvoeder-persoonsbegeleider, waar Dries De Meulenaere sinds 2024 ook deel van uitmaakt. 

 

Dries is een grote voorstander van praktijkgericht leren: “ik volgde de A1 graduaatsopleiding bij VSPW in Gent. Daarbij ging ik van stagiair naar vaste kracht, naar hoofdopvoeder en uiteindelijk naar groepschef. Ik stond zestien jaar lang bij jongeren met gedrags- en emotionele stoornissen en mentale beperkingen.” 

 

De expertise die hij in al die jaren opbouwde, kan hij binnen MIRAS doorgeven in vakken zoals conflicthantering en psychische kwetsbaarheid. “Door die vakken te geven blik ik geregeld terug op mijn eigen carrière. Ik kijk terug op wat ik goed en minder goed gedaan heb. Een boeiende reflectie!” 

leerkracht opvoeder-persoonsbegeleider Dries De Meulenaere

Van het werkveld naar de klas 

Na zestien jaar was Dries toe aan verandering. En alsof het voorbestemd was, kwam hij per toeval in contact met zijn nieuwe roeping. “Ik deed mijn job met hart en ziel, maar behalve het vele weekend- en nachtwerk is het ook een emotioneel en fysiek zware job, zeker in combinatie met een gezin. Toen een babysitter me op een avond terloops vertelde dat ze voor opvoedster studeerde bij MIRAS, ben ik de school meteen gaan opzoeken. Ik wilde zien hoe ze de opleiding aanpakten en wat hun missie was. Toen ik toevallig op de vacature botste, besloot ik te solliciteren.” 

 

De overstap naar het volwassenenonderwijs voelde als een verademing. Al was het in het begin wennen: “ik had een haat-liefdeverhouding met het onderwijs. Ik kom uit een heel andere sector, leerkrachten waren voor mij vreemde wezens die anders redeneerden. Maar ik moest dat beeld al snel bijstellen. Mijn collega’s komen net als ik van de werkvloer, hebben ook bakken ervaring en dezelfde ingesteldheid. De grootte van de campussen en het feit dat ik alleen voor de klas stond, vond ik in het begin wel overweldigend.”

 

“De eerste maanden heb ik dan ook veel gehad aan mijn MIRAS-meter, die me voor de lessen tips gaf en achteraf kwam checken hoe het was geweest. Ook de feedback die ik kreeg van mijn teamverantwoordelijke gaf me zelfvertrouwen. Maar de échte bevestiging kwam van de cursisten, die soms oprecht een compliment kwamen geven of me kwamen bedanken. Het was eens iets anders dan een stoel naar je hoofd gegooid te krijgen.” 

Voor Dries is zijn nieuwe job precies wat hij nodig had: “ik leerde hier wat het is om gewoon naar het werk te kunnen gaan zonder dat mijn stresslevel omhoogschiet en de adrenaline piekt. Mijn vorige job was heel erg onvoorspelbaar. Nu is er een zekere regelmaat, al is zeker niet elke dag hetzelfde. De lessen worden afgewisseld met stagebezoeken, intervisies en overleg met collega’s om cursussen te verbreden of te herwerken.”

 

De opleiding die je een spiegel voorhoudt 

De meeste voldoening haalt Dries uit de zoektocht met zijn cursisten. Meer dan enkel lesgeven, ziet hij zijn job als een vorming waarbij hij veerkrachtige opvoeders klaarstoomt voor het werkveld.  

Een goede opvoeder wil naar zichzelf kijken. We waarschuwen de cursisten aan het begin van het schooljaar: ze gaan zichzelf tegenkomen doorheen de opleiding. Of het nu op stage is of tijdens een intervisie, bij elke cursist komt die kwetsbaarheid naar boven, zonder uitzondering. Doordat we bij MIRAS als leerkracht zo dicht bij onze cursisten staan, kunnen we er op dat moment voor hen zijn, om hen te begeleiden en te helpen zoeken.” 

Toch wil Dries niet pretenderen dat hij de alwetende docent is, integendeel: “ik leer zelf nog constant bij. Ik weet niet alles, maar ga graag samen met mijn cursisten op ontdekking. Eén september 2024 was niet alleen voor hen, maar ook voor mij de eerste schooldag. Anderhalf jaar later mocht ik hen begeleiden naar hun proclamatie en besefte ik pas echt welke impact ik op hen heb gehad: een trots momentje.” 

"Ik sta voor een zeer gevarieerde groep, maar doordat ik kan putten uit een rijke ervaring, slaag ik er wel in om iedereen mee te krijgen in mijn verhaal."

Unieke mensen met unieke verhalen 

Als leerkracht in het volwassenenonderwijs kom je heel wat verschillende mensen met hun eigen unieke verhalen tegen. “De mooiste verhalen vind ik die van de vrachtwagenchauffeurs of de mensen die hun hele leven in de horeca hebben gestaan, mensen die uit een compleet andere sector komen en die toch beslissen om in de zorg te stappen. Zij worden plots geconfronteerd met zichzelf en met vragen zoals ‘hoe moet ik een teamspeler worden, hoe moet ik over gevoelens en emoties leren praten, hoe moet ik aan zelfreflectie doen, hoe moet ik verbindend communiceren?’ Ik vind het ontzettend boeiend om te zien dat mensen die dat in hun vorige job totaal niet nodig hadden, nu ontdekken dat ze het wel degelijk in zich hebben. 

 

Wat Dries opvalt in het volwassenenonderwijs, is de maturiteit van de cursisten. En dat heeft niet altijd met de leeftijd te maken, want het publiek wordt steeds jonger: “ik heb ook jonge gasten van 18, 19 jaar in mijn klas bij wie ik echt puur enthousiasme zie voor de opleiding. Hoewel ik voor een zeer gevarieerde groep sta, maar merk ik wel dat ik iedereen meekrijg. Ik denk dat het is omdat ik kan putten uit een rijke ervaring. Ik vertel wat ik zelf heb meegemaakt en dat boeit hen niet alleen, het geeft hun een inzicht in hoe het er in de praktijk aan toe gaat.”  

Behalve een blik op de praktijk wil Dries zijn cursisten vooral de trots meegeven die hij zelf altijd heeft gehad voor het vak. “Je hebt weerbare mensen nodig als opvoeder, mensen die tegen een stootje kunnen en enorm flexibel zijn. Niks is vrijblijvend in onze job. Als wij een woensdagnamiddag gaan zwemmen, dan klinkt dat voor de buitenwereld als een leuke activiteit, maar bij de opvoeder moet de cognitieve motor constant draaien. We zijn op dat moment bezig met het vergroten van het fysieke welzijn van onze zorggebruikers, of van hun motorische en sociale vaardigheden. Als opvoeder werk je doelgericht en op basis van zorgvragen.” 

 

   Wil jij net als Dries je praktijkervaring delen en écht een verschil maken? Ontdek nu onze vacatures! 

 

Gerelateerde artikels

Lees interessante inzichten, artikelen en nieuws