Katrien De Jaeger werkt al acht jaar bij MIRAS, waar ze trajectbegeleider is binnen Diploma Secundair Onderwijs (DSO) en lesgeeft in wiskunde, ICT en wetenschappen. Wat haar typeert? Dat ze veel verder kijkt dan punten of leerstof alleen. Voor Katrien draait onderwijs vooral om mensen helpen groeien, oplossingen leren zoeken en cursisten het vertrouwen geven dat ze hun eigen weg mogen volgen.
Dag Katrien, hoe ben je bij MIRAS terechtgekomen?
“Na jaren in het secundair onderwijs was ik toe aan iets anders. Toen heb ik gesolliciteerd bij MIRAS. Ik ben gestart als trajectbegeleider voor de opleiding Zorgkundige, gecombineerd met een functie binnen de cursistenadministratie. Daarnaast gaf ik ook al les. Toen de trajectbegeleiding voor zorgkundigen wegviel, koos ik ervoor om mijn functie binnen de cursistenadministratie stop te zetten. Ik ging verder als trajectbegeleider binnen DSO, nog altijd gecombineerd met lesgeven. Die combinatie vind ik ideaal.”
Wat spreekt je zo aan in trajectbegeleiding?
“Alles eigenlijk. Ik vind het heel waardevol om cursisten te begeleiden richting hun einddoel: een certificaat of diploma behalen. Ik leer mensen graag écht kennen. Door cursisten bij te staan doorheen hun traject weet ik wat hun achtergrond is, waar hun sterktes liggen en waar ze ondersteuning nodig hebben. Het geeft veel voldoening als je merkt dat iemand dankzij jouw begeleiding meer vertrouwen krijgt of toch doorzet op moeilijke momenten.”
Je geeft les en begeleidt cursisten. Waarom vind je die combinatie zo belangrijk?
“Omdat ik daardoor veel dichter bij de cursisten sta. Ik weet hoe ze hier terechtgekomen zijn, wat hun verhaal is en waar ik rekening mee moet houden. Dat helpt enorm in de klas. Ik begeleid ook cursisten die afstandsonderwijs volgen, wat maakt dat ik totaal zo’n 90 cursisten onder mijn hoede heb. Ik probeer altijd betrokken te blijven door bijvoorbeeld examens of werkgroepen mee op te volgen. Dankzij die betrokkenheid kan ik echt een band opbouwen met de cursisten.”
Wat wil je je cursisten vooral meegeven?
“Dat het leven niet draait om alles vanbuiten te leren. Soms moet je gewoon leren hoe je een oplossing zoekt. Ik zeg ook letterlijk in de les: als je iets niet kan, zoek dan een hulpmiddel. Gebruik een rekenmachine, zoek een andere methode, probeer een omweg te vinden. Niet iedereen leert op dezelfde manier en dat hoeft ook niet. Voor mij is het belangrijkste dat cursisten hun plan leren trekken en vertrouwen krijgen in zichzelf.”
Je zegt soms weleens dat je een leerkracht bent, maar geen échte. Wat bedoel je daarmee?
“Ik heb nog leerkrachten gekend die hun leerlingen benaderen met een ‘je zal eerst mij moeten passeren’-mentaliteit. Onderwijs mag voor mij geen wedstrijd zijn. Het moet gaan over tonen hoe ver iemand zelf kan geraken. Daarom zeg ik soms lachend dat ik een leerkracht ben, maar geen ‘echte’. Ik wil geen nine-to-five leerkracht zijn die aftelt naar vakanties. Ik wil vooral echt iets betekenen voor mijn cursisten. Ik merk dat daar in het volwassenonderwijs meer ruimte voor is. Ik bouw een andere band op met cursisten en krijg ook meer ruimte om mezelf te zijn.”
"Ik wil mijn cursisten bijbrengen dat het leven niet draait om alles vanbuiten leren. Soms moet je gewoon leren hoe je een oplossing zoekt."
Na dit schooljaar ga je met pensioen. Hoe kijk je daar naartoe?
“Het wordt inderdaad mijn laatste schooljaar. Daarna ga ik met pensioen, maar ik tel niet af. Natuurlijk kijk ik ernaar uit, maar ik wil vooral héél bewust genieten van elke dag dit schooljaar.”
Wat is voor jou het grootste verschil tussen secundair onderwijs en volwassenenonderwijs?
“Het grote voordeel van het volwassenenonderwijs is dat je veel meer jezelf kan zijn en een heel andere band hebt met cursisten. Er is meer wederzijds respect en meer ademruimte. Dat maakt het voor mij heel aangenaam werken.”
Wat vind je zo fijn aan werken bij MIRAS?
“Ik ben heel betrokken bij de school. Ik vind het belangrijk dat alles proper en in orde is. Voor mij begint rust in de klas bij structuur en een nette omgeving. Als je chaos wegneemt, creëer je meer rust om te leren. Structuur is belangrijk, in de les én daarbuiten. Ik werk gewoon heel graag bij MIRAS en voel me hier echt op mijn plaats.”
Heb je om af te sluiten nog tips voor mensen die ook de overstap willen maken naar het onderwijs?
“Gun jezelf de eerste vijf jaar om te leren. Je gaat slechte lessen geven, je gaat fouten maken en soms eens verdrinken. Dat hoort erbij. In het begin leg je de lat veel te hoog voor jezelf. Maar na een paar jaar krijg je meer vertrouwen en besef je dat niet alles perfect hoeft te zijn. En vooral: blijf jezelf. Dat is het belangrijkste. Je bouwt als leerkracht vanzelf een reputatie op, maar je moet jezelf ook leren vergeven als iets eens minder goed loopt.”
Dankjewel Katrien, voor je jarenlange inzet en enthousiasme!
Wil jij net als Katrien je levenswijsheden doorgeven aan anderen? We zoeken altijd gedreven leerkrachten. Ontdek onze vacatures.
