Ons centrum barst van het talent. Gepassioneerde docenten geven hun kennis door en delen hun ervaring met cursisten. Maar wist je dat veel van onze collega’s hun job bij MIRAS combineren met een andere bezigheid?
Zo is er Daphne Titeca, al 10 jaar docente Fotografie bij cvo MIRAS, zelfstandig ondernemersfotografe bij RAY Fotografie, en mede-bezielster van Koester je verhaal. Zij neemt ons mee in haar verhaal.
Proficiat Daphne, tien jaar bij cvo MIRAS, een echte mijlpaal! Was lesgeven altijd al een droom van jou?
Helemaal niet, al zit het wel in mijn bloed. Mijn grootvader was directeur – nu ja, toen heette dat nog ‘schoolhoofd’ – van de gemeenteschool in Middelkerke en stond ook al die tijd voor de klas. Zelf had ik die ambitie niet. Ik heb zelfs lang gedacht dat lesgeven niks voor mij was. Soms heb je een bepaald idee over een job zonder dat je die echt gedaan hebt. Dat had ik ook: had ik wel genoeg te bieden om een klas geboeid te houden?
Maar ondertussen is gebleken dat het wél iets voor jou is, dat lesgeven. Hoe ben je uiteindelijk bij MIRAS terechtgekomen?
Ik werkte als studiofotograaf op een marketingafdeling toen ik een parttime vacature zag bij MIRAS. Ondertussen had ik al voldoende ervaring en kennis opgebouwd, wat me wel vertrouwen gaf om te solliciteren. Ik heb dan gelijk ook de lerarenopleiding gevolgd. Dat was wel een pittige combinatie, ja.
Je houdt je cursisten al 10 jaar geboeid. Wat wil je dat ze zeker meekrijgen uit jouw lessen?
Ik wil dat mijn cursisten open minded zijn en daag hen graag uit om van alle soorten fotografie te proeven. Zo beperken ze zich niet tot één manier van fotograferen en denken. Het helpt hen om met een open en kritische geest naar de mens en maatschappij te kijken.
Kan je een voorbeeld geven van zo’n out-of-the-box uitdaging?
We hebben al veel gedaan in de afgelopen tien jaar. Een project dat er toch uit springt, is er eentje dat we met de hele fotografie-opleiding deden: Achter De Brugse Gevels. Iedereen kent de mooie Brugse huisjes wel. Wij wilden de mensen achter die gevels in beeld brengen. Het werd een estafette-project, want we fotografeerden dan bijvoorbeeld iemand die ons doorverwees naar een familielid achter een andere prachtige gevel, en zo gingen we door de stad. Het was fijn om daar met de collega’s en alle cursisten, beginners en experts, samen aan te werken. Die foto’s hebben we wel nog, maar ze zijn helaas niet gebundeld in een boek.
Dat brengt ons naadloos bij een ander project: jouw boek ‘Tastbare Troost’. Hoe ben je op dat idee gekomen?
Het boek heb ik geschreven samen met Marlies Boutens, psychotherapeute en opruimcoach. Wij gaven met Koester je verhaal al workshops waarin we mensen aanspoorden om dierbare spullen niet op zolder te laten liggen, maar ze te integreren in hun huis, bijvoorbeeld via fotografie. In die workshops merkten we dat we eigenlijk te weinig tijd hadden om alle informatie en waardevolle achtergrond mee te geven. Daaruit is het idee dan gegroeid om een boek te schrijven met de theorie en ideeën achter onze werkwijze, aangevuld met anekdotes, verhalen en bijhorende foto’s.
Een boek uitbrengen is niet niets, hoe is dat proces verlopen?
Haha, het was zeker met de nodige ups and downs, ja. (lacht) We hebben er meer dan twee jaar aan gewerkt. Je moet weten, wij hadden geen ervaring in de boekenwereld, hé. We hadden het geluk dat we bij Borgerhoff & Lamberigts een redacteur vonden die in ons project geloofde. Een jaar geleden hadden we de eerste versie al klaar, maar zij liet ons vriendelijk en met een uitgebreide argumentatie weten waarom ze het niet kon publiceren. Toen hebben we schrijfcoach Laurence Verwee onder de arm genomen en ons hele boek herwerkt. Zij heeft ons enorm goed begeleid, niet alleen wat de structuur en inhoud van ons boek betreft, maar ook met de praktische kant van het verhaal.
Wat willen jullie met het boek bereiken?
Het is een boek voor mensen die door een rouwproces gaan. Dat is een heel speciale fase in je leven, die heel wat emoties met zich meebrengt. In je hoofd is er chaos, maar tegelijk word je geconfronteerd met heel praktische zaken zoals een begrafenis regelen, of een woonst opruimen. Vaak tegen een deadline. Met ons boek reiken we een zachte gids aan die je begeleidt in dat proces. We staan ook stil bij het emotionele dat erbij komt kijken, want dat is minstens even belangrijk als het praktische van het opruimen. We willen mensen leren om liefdevol op te ruimen en tegelijk te koesteren. Met het boek proberen we een houvast en troost te bieden in een moeilijke periode. Een combinatie tussen het praktische en een rustmoment dankzij de foto’s en verhalen.
Prachtige missie!
Het boek ‘Tastbare Troost – Liefdevol opruimen en koesteren na verlies, een zachte gids’ kan je hier bestellen. Een mooi geschenk of een troost voor jezelf in tijden van rouw.
