Sommige mensen hebben een passie die hun hele carrière kleurt. Bij Caroline Bossu is dat taal. Na meer dan 30 jaar als redacteur bij een uitgeverij wilde ze haar loopbaan een nieuwe wending geven en werkte ze een tijdje in een bibliotheek. Toen ze de vacature voor leerkracht NT2 bij MIRAS voorbij zag komen, greep ze die kans om haar liefde voor het Nederlands door te geven aan anderstaligen. Behoorlijk spannende stap…
“Ik had gesolliciteerd en mocht op gesprek komen, maar toen ik op de parking stond in Kortrijk, sloeg de twijfel toe. Ik belde mijn man en hij overtuigde mij om toch eens te gaan luisteren naar wat ze te vertellen hadden.”
En gelukkig maar, want die eerste kennismaking was meteen een schot in de roos.
“Ik mocht na mijn gesprek een les meevolgen om te zien wat het precies inhield. Er hing een aangename sfeer in de klas en de cursisten bleken erg gemotiveerd. Toen wist ik het: ja, dit wil ik doen.”
Uitdaging en groei
“Ik startte in een klas met trager lerende cursisten, een ‘verlengd traject’ heet dat. Niet meteen de gemakkelijkste opdracht, maar het viel me op hoe hard de cursisten hun best deden, ongeacht hoe moeilijk hun persoonlijke situatie was. Ik vond het een boeiende uitdaging om hen zo ver mogelijk te brengen, elk met hun eigen capaciteiten. Het was een plezier om aan die klas les te geven. Bovendien stond ik er in die eerste maanden niet alleen voor, maar had ik een zeer ervaren co-teacher van wie ik enorm veel heb bijgeleerd.”
Geleidelijk aan kreeg Caroline meer lesuren bij en groeide ze in haar job. Vandaag, zeven jaar later, blijft ze zich bijscholen en staat ze nog altijd met hart en ziel voor de klas.
“Dit schooljaar sta ik bij een meer gevorderde groep. Die cursisten zijn bijzonder gemotiveerd en ik zie hen echt grote stappen zetten. Ze staan op taalkundig vlak al verder dan mijn eerste groepen en nemen niet meer zomaar alles aan, maar stellen meer diepgaande vragen. Ze houden mij als leerkracht scherp.”
Verhalen als vensters op de wereld
Uiteraard zijn er basiscompetenties die onze leerkrachten moeten zien te bereiken met hun cursisten, en is er een handboek als leidraad, maar toch kan iedereen eigen accenten leggen in zijn lessen. Bij Caroline is dat lezen.
“Lezen neemt een belangrijke plaats in in mijn lessen. Niet alleen omdat veel lezen helpt om de taal machtig te worden, maar ook omdat het je helpt je te verplaatsen in een andere wereld. Ik merk dat veel cursisten graag lezen, maar dat ze het moeilijk vinden om de juiste boeken te vinden voor hun niveau. Daarbij komt mijn ervaring als bibliotheekmedewerker wel van pas. Ik ben binnen MIRAS trouwens niet de enige leerkracht met die focus. Er zijn verschillende leerkrachten met wie ik nieuwe ideeën kan uitwerken rond lezen in onze school.”
Vorig jaar trok Caroline samen met die gelijkgestemde collega’s zelfs naar de Universiteit van Amsterdam om een bijscholing te volgen over leesbevordering in klassen voor anderstaligen.
Maar lezen is geen doel op zich, voor deze toegewijde leerkracht maakt het deel uit van een ruimere visie. “Ik probeer mijn cursisten niet alleen de taal te leren, maar ik breng ook onderwerpen aan die het voor hen makkelijker maken om te integreren en om onze samenleving te begrijpen.”
"Lezen neemt een belangrijke plaats in in mijn lessen. Niet alleen omdat veel lezen helpt om de taal machtig te worden, maar ook omdat het je helpt je te verplaatsen in een andere wereld."
Durf en vertrouwen
Caroline maakte op haar 55ste de overstap naar het onderwijs, iets wat veel van haar leeftijdsgenoten afschrikt. Hen wil ze graag wat moed inspreken, zoals haar man bij haar deed zeven jaar geleden: “Er liggen nog veel kansen open voor mensen die een carrièreswitch willen maken op latere leeftijd, dus wees niet bang. Het vergt een beetje durf, dat is waar. Maar heb vertrouwen, de mogelijkheid is er.”
