Kan je kort iets over jezelf vertellen?

Ik ben Anne Dhooghe en woon in Aalter. Van opleiding ben ik lerares huishoudkunde/technologie. Ik doe zelf mijn huishoudelijke taken en daarna beloon ik mezelf door wat in de tuin te werken. Ik vind het leuk om met mijn handen in de aarde te wroeten. Ook wandelen aan zee vind ik tof, liefst aan de Nederlandse kust waar er geen hoogbouw is. De jongste jaren vertoeven we steeds meer in Nederland, dat begon toen mijn dochter in Amsterdam ging werken en wonen. Ondertussen is ze verhuisd naar Zeeland en is er een dot van een kleindochter van 16 maanden. In de zomer is fietsen bij de noorderburen zalig, zowel langs de kust als op de Veluwe. Maar we houden ook van wandelen in de Alpen en citytrips in zuiderse landen. 

Hoe ben je bij MIRAS terechtgekomen?

Na mijn opleiding ben ik in 1984 in het middelbaar onderwijs gestart. Ik heb altijd graag met mensen gewerkt (mensen met een beperking in de jeugdbeweging Oranje, ouderen …). Om mijn werkzekerheid te verhogen besliste ik in 1989 om naast mijn deeltijdse job in het onderwijs aan de slag te gaan als animator in een woonzorgcentrum (wzc). Op aanraden van de directie kwam ik voor het eerst in het toenmalige VSPW terecht om de opleiding ‘Begeleider en animator bij bejaarden (BAB)’ te volgen. Na de geboorte van mijn dochters lag mijn loopbaan in het onderwijs even stil. Maar via een vroegere collega van het wzc, die overgestapt was naar VSPW en besliste om terug aan de slag te gaan in de ouderenzorg, kwam ik in het volwassenenonderwijs terecht. Ik deed stagebegeleiding in diezelfde opleiding die ik in 1989 had gevolgd. Toen de opleiding BAB na enkele jaren stopte, kreeg ik het aanbod om de overstap te maken naar de richting ‘Logistiek Assistent/Zorgkundige (LAZK)’.

Hoe ziet je huidige takenpakket eruit?

Ik combineer mijn 25% opdracht bij MIRAS met een halftijdse job als animator in een wzc. In cvo MIRAS doe ik stagebegeleiding, aanvankelijk was dat vanuit Kortrijk maar nu vanuit Brugge. Ik besteed ook een klein percentage van mijn opdracht aan het afnemen van EVC-proeven. Daarvoor kom ik nog steeds graag naar Kortrijk. EVC-proeven zijn bedoeld voor potentiële cursisten die al in de zorg werken, maar nog geen getuigschrift hebben. Ze kunnen dan via een standaardproef hun competenties bewijzen. De proef bevat onder meer een simulatiespel en duurt ongeveer 4,5 uur. De cursist die slaagt, bekomt vrijstellingen waardoor de opleiding sterk wordt ingekort en hij/zij vlugger aan de slag kan als huishoudhulp, logistiek medewerker of zorgkundige. Bijkomend voordeel voor de cursist: als hij/zij minder vakken moet opnemen, wordt het ook goedkoper. Een win/win voor zowel de cursist als voor de zorgcentra.

Waarom werk je graag bij MIRAS?

Je kan echt bij iedereen terecht als je een vraag hebt: bij de teamverantwoordelijken, de collega’s, de directie … Materialen en cursussen delen is er vanzelfsprekend. Collega’s kennen je persoonlijk, met je sterktes en voorkeuren en je krijgt de kans om je op een leuke manier te ontplooien. Het biedt mij ook de gelegenheid om de handel en wandel in andere woonzorgcentra te ontdekken. De ervaring die ik bij deze job opdoe, biedt mij inspiratie bij mijn tweede job in het wzc in Aalter. Die wisselwerking vind ik wel tof. Stagebegeleiding ligt mij: ervaring doorgeven en een realistisch beeld van de concrete jobinhoud scheppen.

Welke tips heb je voor startende leerkrachten?

Geef de cursisten voldoende kansen en maak van meet af aan duidelijk wat van hen verwacht wordt. Wees vriendelijk voor de cursisten, al hoeven het geen vrienden te worden. Daarmee bedoel ik dat er een zekere gezonde afstand blijft. Je moet bijvoorbeeld geen Facebook-vrienden zijn. Belangrijk is wel dat goed opgevolgd wordt of afspraken worden nageleefd en taken op tijd worden ingediend. Feedback geven is essentieel.

Zijn er nog ervaringen die je met ons wil delen?

In 2010 heb ik bij ons op school zelf de opleiding graduaat senioren consulentenvorming gevolgd. Toen werd het me duidelijk dat het voor onze cursisten – die soms ook een gezin moeten runnen en werken – niet altijd eenvoudig is om een opleiding te volgen. Voordien zei ik altijd aan cursisten: “Je hebt je ingeschreven en ervoor betaald, je moet het afwerken.” Nu sta ik er meer bij stil dat het combineren van meerdere rollen verre van evident is. 

Daarnaast merk ik dat een minimale taalkennis essentieel is om vooruitgang te kunnen boeken. In de zorgsector werk je immers met mensen en het is belangrijk om zowel met de bewoners als met collega’s duidelijk te kunnen communiceren.

Hartelijk dank voor het interview, Anne. Jij maakt hier duidelijk hét verschil voor onze cursisten!